Dagboek van een Opperrabbijn

Uitgaande sjabbat kwamen we omstreeks 22:30 uur thuis na de sjabbat elders te hebben doorgebracht. Elders was dus Almere vanwege de bar-mitswa van het jongste Stiefeltje, waarover in mijn vorige dagboek uitvoerig geschreven als trotse opa Jacobs. De sjabbat was erg fijn, maar het thuiskomen aanzienlijk minder gezellig. Ons huis was beklad. Meteen de politie gebeld die ons sommeerde om vooral binnen te blijven, niets aan te raken omdat het onduidelijk was met welk wit spul ons raam en de voortuin waren besmeurd. Het zou zomaar giftig spul kunnen zijn. Binnen een mum van tijd was de politie ter plekke en naar ons toe niets dan vriendelijkheid en begrip. Gaf ons een enorm fijn gevoel. Na het uitlezen van de nodige vastgelegde beelden was het duidelijk wat voor soort Nederlanders gemeend hadden om ons te delen in hun vreugde vanwege het martelaarschap van hun geestelijk leider zaliger. En wat nu, dacht ik bij mezelf. Idee! Indertijd heeft het Hare Majesteit Koningin Beatrix behaagd om mij ...